اختلال تحولی عقلانی

معیارهای تشخیصی اختلال تحولی عقلانی

اختلال تحولی عقلانی اختلالی است که در دوره رشد و تحول کودک شروع شود و در برگیرنده ی نقصان کارکرد انطباقی و هوشی فرد در حوزه های عملی، اجتماعی و مفهومی است. سه ملاک ذیل باید وجود داشته باشد.

A: نقصان کارکردهای هوشی مانند استدلال، حل مساله، برنامه ریزی، تفکر انتزاعی، قضاوت و یادگیری تحصیلی و یادگیری از تجارب که هم در ارزیابی بالینی و فردی و هم در آزمون های استاندارد هوش تایید شده است.

B: نقصان کارکرد انطباقی که منجر به عدم دستیابی کودک به استاندارهای تحولی و اجتماعی-فرهنگی در زمینه ی استقلال فردی و مسئولیت اجتماعی وی می شود. بدون حمایت مستمر این نقصان انطباقی سبب محدودیت عملکرد فرد در یک یا چند فعالیت روزمره ی زندگی مانند برقراری ارتباط، مشارکت اجتماعی و زندگی مستقل در مکانهای مختلف مانند خانه، مدرسه، کار و اجتماع می شود.

C: شروع این اختلال در دوره ی رشد و تحول است یعنی قبل از 18 سالگی.

از جمله اتفاقات خوب در DSM کنونی تاکید بر اساس عملکرد انطباقی است نه بهره هوشی. چرا که عملکرد انطباقی فرد تعیین کننده میزان حمایت های مورد نیاز است. بعلاوه میزان اندازه گیری بهره هوشی در محدوده پایین از اعتبار کارکرد هوشی توسط آزمونهای هوشی معتبر که از نظر فرهنگی مناسب فرد باشد و به شکل انفرادی انجام پذیرد قابل استفاده است. نمرات هوشی افراد مبتلا به اختلال تحولی عقلانی حداقل 2 انحراف پایین تر از میانگین عمل می کنند. یعنی پایین تر از 70.

بنابراین در DSM-5 بیشتر تاکید بر مهارتهای انطباقی نظیر ارتباط ، مراقبت از خود، زندگی در خانه، اجتماعی، خود-مدیریتی، سلامت و ایمنی، تحصیلی ، تفریح و کار شده است. ممکن از فردی ضرین هوشی 70 داشته باشد اما در مهارتهای انطباقی توانا باشد بنابراین استفاده ار تشخیص اختلال تحولی عقلانی جایز نیست.

برچسبها: اختلال تحولی عقلانی, کم توانی ذهنی, اختلالات تحولی عصبی, مرکز مشاوره باران در گرگان, مرکز مشاوره در گرگان